පරාග කණිකාවේ සිට ඩිම්බය දක්වා
පරාගණය අවසන් වූයේ පරාග කණිකාවක් කලංකයක් මත තැන්පත් වීමෙනි. එය තුළ ඇති පුං ජන්මාණුව තව ම ඩිම්බයෙන් බොහෝ දුරින් වන අතර, එයට ගමන් කිරීමට ක්‍රමයක් ද නැත. ශාකය මෙය විසඳන්නේ නාළයක් වර්ධනය කිරීමෙන් ය.
- පරාගණයේ දී පුෂ්පයක පරාග එම පුෂ්පයේ ම හෝ එම විශේෂයේ වෙනත් පුෂ්පයක කලංකය මත තැන්පත් වේ.
- එම පරාග කලංකය මත තැන්පත් වූ පසු කලංකය මත ඇති සීනි ද්‍රාවණය නිසා උත්තේජනය වී පරාග ප්‍රරෝහණය ආරම්භ වේ.
- පරාග ප්‍රරෝහණයේ දී පරාග නාළය කීලය ඔස්සේ වර්ධනය වී ඩිම්බකෝෂය තුළ ඇති ඩිම්බය වෙත ළඟා වේ.
කලංකය ඇලෙන සුළු හා මිහිරි වන්නේ ඇයි
ඇලෙන සුළු බව පරාග කණිකාව වැටුණු තැන ම රඳවා ගනී. සීනි එකවර කාර්ය දෙකක් කරයි: එය ප්‍රරෝහණය අරඹන සංඥාව වන අතර, නාළය වර්ධනය කිරීමේ වියදම දරන ආහාරය ද වේ. වෙනත් තැනක වැටෙන කණිකාවකට ඉන් කිසිවක් නොලැබේ. එවිට කිසිවක් සිදු නොවේ.
ජන්මාණුව කිසිදා පිහිනන්නේ නැත
සතෙකුගේ ශුක්‍රාණුවකට වෙනස් ව, ශාකයක පුං ජන්මාණුවට තමන් ගෙන යාමේ ක්‍රමයක් නැත. එය වර්ධනය වන පරාග නාළය තුළින් ගෙන යනු ලැබේ. එය ගමන් කරන මාර්ගය හරියට ම ජායාංගයේ කොටස් තුන පිළිවෙළින් ය: කලංකය, කීලය, ඩිම්බ කෝෂය.