ජාන විකෘති
මෙම පරිච්ඡේදයේ සෑම සම්මුහුර්ත ජානයක් ම කොහෙන් හෝ පැමිණිය යුතු ව තිබුණි. සංසේචනයේ දී සම්මුහුර්ත ජාන නිර්මාණය නොවේ — සංසේචනය දැනටමත් ඇති ඒවා කලවම් කරනවා පමණි. අලුත් ඒවා පැමිණෙන්නේ විකෘතියෙනි.
ජාන විකෘතිය
ජානයක DNA හි භෂ්ම අනුක්‍රමයේ සිදු වන වෙනසකි. භෂ්ම අනුක්‍රමය තොරතුරු වන බැවින්, එය වෙනස් කිරීමෙන් ජානය කියන දෙය වෙනස් වන අතර, වෙනස් වූ සම්මුහුර්ත ජානය එම සෛලයෙන් පැවත එන සෑම සෛලයකට ම පිටපත් වේ.
ඒවාට හේතු වන්නේ කුමක් ද
ඇතැම් විකෘති සිදු වන්නේ DNA පිටපත් කිරීම පරිපූර්ණ නොවන නිසා ම ය — ඒවා තනිව ම අඩු අනුපාතයකින් සිදු වේ. අනෙක් ඒවාට හේතු වන්නේ DNA හානි කරන කාරක ය:
අයනීකාරක විකිරණ
X කිරණ, ගැමා කිරණ සහ විකිරණශීලී ද්‍රව්‍යවලින් නිකුත් වන විකිරණ.
පාරජම්බුල කිරණ
හිරු එළියේ කෙටි තරංග ආයාමය සහිත කොටස, දීර්ඝ ලෙස නිරාවරණය වීමෙන් සමේ සෛල හානි වන්නේ ඒ නිසා ය.
ඇතැම් රසායනික ද්‍රව්‍ය
දුම්කොළ දුමේ හා ඇතැම් කාර්මික ක්‍රියාවලිවල හමු වන කිහිපයක් ද ඇතුළත් ව.
පිටපත් කිරීමේ දෝෂ
සෛලය බෙදීමට පෙර තම DNA ප්‍රතිවර්තනය කරන විට සිදු වන, සෛලයේ ම නිවැරදි කිරීමේ යාන්ත්‍රණයෙන් මඟ හැරුණු වරදක්.
එය සිදු වන්නේ කුමන සෛලයේ ද යන්න අතිශයින් වැදගත් ය
සාමාන්‍ය සිරුරු සෛලයක විකෘතියක් බලපාන්නේ එම සෛලයට හා එයින් පැවත එන ඒවාට පමණි — එය කිසිදු දරුවෙකුට සම්ප්‍රේෂණය නොවේ. ඉදිරියේ දී ග්‍රාහකයක් සාදන සෛලයක විකෘතියක් ප්‍රවේණිගත විය හැකි අතර, එතැන් සිට එය අනෙක් ඕනෑ ම එකක් මෙන් සම්මුහුර්ත ජානයක් වන අතර, මෙන්ඩල් ගණන් කළ සම්මුහුර්ත ජාන පිළිපදින ප්‍රමුඛත්වයේ හා වෙන් වීමේ එම නීති ම පිළිපදී.
බොහෝ විකෘති ප්‍රයෝජනවත් නොවේ
ක්‍රියාත්මක උපදෙසකට අහඹු වෙනසක් කිරීමෙන් එය වැඩිදියුණු වනවාට වඩා නරක් වීමට බොහෝ සෙයින් ඉඩ ඇති අතර, මෙම කොටසේ තත්ත්ව කිහිපයක් ආරම්භ වූයේ විකෘතිවලින් ය. එහෙත් විකෘතියක් හානිය ඉලක්ක කරගත් එකක් නොවේ; එය වෙනසක් වන අතර, ඉඳහිට වෙනසක් වාසියක් බවට පත් වේ.
නව විවිධත්වයේ එක ම මූලාශ්‍රය විකෘතිය යි
ක්ෂයන බෙදීම හා සංසේචනය දැනට ඇති සම්මුහුර්ත ජාන නව සංයෝජනවලට බෙදා දෙයි, එහෙත් ඒවාට එකක් නිර්මාණය කළ නොහැකි ය. සෑම විශේෂයක ම සෑම සම්මුහුර්ත ජානයක් ම — මෙන්ඩල් අධ්‍යයනය කළ මෑ ලක්ෂණ හතේ සෑම එකක් ම ඇතුළුව — ආරම්භ වූයේ එක් පුද්ගලයෙකු තුළ විකෘතියක් ලෙස ය.