අංශු එකිනෙක ගැටිය යුතු ය
ශීඝ්‍රතාව වෙනස් කරන්නේ කුමක් ද යන්න තේරුම් ගැනීමට නම්, ප්‍රථමයෙන් අංශු මට්ටමින් ප්‍රතික්‍රියාවක් සිදු වන්නේ කෙසේ දැයි බැලිය යුතු ය.
රසායනික ප්‍රතික්‍රියාවක් සිදු වීමේ දී, ප්‍රතික්‍රියක අංශු (පරමාණු හෝ අණු) අතර ඇති රසායනික බන්ධන බිඳී නව බන්ධන ගොඩ නැඟේ. එහි ප්‍රතිඵලය වන්නේ වෙනස් වූ ඵල හට ගැනීම යි.
පියවර 1
පවතින බන්ධන බිඳේ.
පියවර 2
නිදහස් වූ පරමාණු නව ආකාරයකට සම්බන්ධ වේ.
පියවර 3
නව ගුණ සහිත ඵල හට ගනී.
එහෙත් පළමුව ඒවා හමු විය යුතු ය
බන්ධන බිඳීම සහ නව බන්ධන ගොඩනැඟීම සිදු වීමට නම්, ප්‍රතික්‍රියක අංශු එකිනෙක ගැටිය යුතු ය. එකිනෙකට කිසිදා ළං නොවන අංශු දෙකකට ප්‍රතික්‍රියා කළ නොහැක.
මුළු පරිච්ඡේදයේ ම යතුර
ප්‍රතික්‍රියාවක් යනු ගැටීම් මාලාවකි. එබැවින් කාල ඒකකයක දී සිදු වන ගැටීම් ගණන වැඩි කරන ඕනෑ ම දෙයක් ප්‍රතික්‍රියා ශීඝ්‍රතාව වැඩි කරයි.