නිස්සාරණ ක්‍රම තුන
ලෝහයක සක්‍රියතාව අනුව නිස්සාරණයට යොදා ගන්නා ක්‍රමය ද වෙනස් වේ — ක්‍රම තුනකි.
1 — විද්‍යුත් විච්ඡේදනය (ඉහළ)
සෝඩියම් (Na), පොටෑසියම් (K) වැනි සක්‍රිය ලෝහ නිස්සාරණය සඳහා ප්‍රබල නිස්සාරණ ක්‍රමයක් වන විද්‍යුත් විච්ඡේදනය අවශ්‍ය වේ. මෙම ලෝහවල විලීන ක්ලෝරයිඩ විද්‍යුත් විච්ඡේදනයෙන් අදාළ ලෝහය නිස්සාරණය කර ගැනේ.
(11 ශ්‍රේණියේ දී සාකච්ඡා කෙරේ.)
2 — ඔක්සිහරණය (මැද)
මධ්‍යස්ථ සක්‍රියතාවකින් යුතු ලෝහ වන යකඩ (Fe), ටින් (Sn), සින්ක් (Zn), ලෙඩ් (Pb) වැනි ලෝහ නිස්සාරණය සඳහා යොදා ගන්නේ වෙනත් සංයෝග මගින් ඔක්සිහරණයට ලක් කිරීමේ ක්‍රමයයි.
3 — භෞතික ක්‍රම (පහළ)
සිල්වර් (Ag), ගෝල්ඩ් (Au), ප්ලැටිනම් (Pt) වැනි සක්‍රියතාව අඩු ලෝහ නිදහස් ලෝහය ලෙස ම මිශ්‍ර ව පවතින බැවින්, මිශ්‍රණ වෙන් කර ගන්නා භෞතික ක්‍රමවලින් ඒවා නිස්සාරණය කර ගැනේ.
නීතිය එක් වාක්‍යයකින්
සක්‍රියතා ශ්‍රේණියේ ඉහළ ඇති ලෝහ නිස්සාරණයට විද්‍යුත් විච්ඡේදනය වැනි ප්‍රබල නිස්සාරණ ක්‍රම භාවිත කරනු ලැබේ. සක්‍රියතා ශ්‍රේණියේ පහළ ඇති ලෝහ නිස්සාරණයට වඩා පහසු භෞතික ක්‍රම භාවිත කරයි.
ඉදිරි පිටුවල දී අප මැද ක්‍රමය (යකඩ) සහ පහළ ක්‍රමය (රන්) විස්තරාත්මක ව බලමු.