පළමු නියමය
ඝර්ෂණය ශුන්‍ය කළ හැකි නම් කැරම් ඩිස්කය නොනැවතී ගමන් කරනු ඇති බව අප දුටුවෙමු. එම අදහස ම නිව්ටන් නියමයක් ලෙස ඉදිරිපත් කළේ ය.
නිව්ටන්ගේ පළමු නියමය
බාහිර අසමතුලිත බලයක් යෙදෙන තුරු නිශ්චල වස්තූන් නිශ්චලතාවයේ ම පවතින අතර, චලනය වන වස්තූන් ඒකාකාර ප්‍රවේගයෙන් චලනය වේ.
නියමයේ භාග දෙක
නිශ්චල නම්
නිශ්චල ව පවතින වස්තූන් බාහිර බල රහිත ව චලිතය ආරම්භ නොකරයි.
මෙය අප එදිනෙදා අත්දකින කරුණකි. මේසයක් තනිව ම ඇදෙන්නට පටන් නොගනී.
චලනය වන්නේ නම්
චලනය වන වස්තූන් ඒකාකාර ප්‍රවේගයෙන් දිගට ම චලනය වේ.
මෙය නම් අප දකින දෙයට පටහැනි ය. චලනය වන දේ නැවතෙනු අප දකිමු.
දෙවන භාගය පෙනෙන්නේ නැත්තේ ඇයි?
චලනය වන වස්තූන් බාහිර බලයකින් තොර ව නිශ්චලතාවට පත් වන බව අප බොහෝ විට දකිමු. එහෙත් එය සිදු වන්නේ බලයක් නොමැති නිසා නොව, අප එය නොදකින නිසා ය.
කැරම් ඩිස්කය නැවතුණේ ඇයි?
ඩිස්කය මත ඝර්ෂණ බලය ක්‍රියා කරන බැවිනි. එය බාහිර අසමතුලිත බලයකි — චලිතයට විරුද්ධ දිශාවට යෙදෙන එකකි.
පුයර දැමූ විට ඝර්ෂණය අඩු වී ඩිස්කය වැඩි දුරක් යයි. ඝර්ෂණය සම්පූර්ණයෙන් ම ඉවත් කළ හැකි නම්, එය කිසි විටෙක නොනැවතී යනු ඇත.
මෙයින් පෙනෙන දෙය
එනම් නියමය බිඳී යන්නේ නැත. අප එදිනෙදා දකින සෑම "තනිව ම නැවතීමක්" පිටුපස ම ඝර්ෂණය හෝ වායු ප්‍රතිරෝධය වැනි බලයක් සැඟවී ඇත.