Siyapath
ලියාපදිංචි වන්න

පාඩම: 3 පරිච්ඡේදය — පදාර්ථයේ ව්‍යූහය

3.5. ආවර්තිතා වගුවේ දැකිය හැකි රටා 5 වන පිටුව (5)

විද්‍යුත් සෘණතාව විචලනය වන ආකාරය

විද්‍යුත් සෘණතාව වගුව පුරා තමන්ට ම කියා රටාවකට විචලනය වේ — එය අයනීකරණ ශක්ති රටාවේ දර්පණ පිළිබිඹුවයි.

දිශා දෙක

ආවර්තයක් දිගේ වමේ සිට දකුණට යන විට විද්‍යුත් සෘණතාව වැඩි වේ.

කාණ්ඩයක් දිගේ ඉහළ සිට පහළට යන විට විද්‍යුත් සෘණතාව අඩු වේ.

දෙක ම පෙර පිටුවේ වගුවෙන් පරීක්ෂා කරන්න. 3 ආවර්තය දිගේ: සෝඩියම් 0.9, ඉන්පසු 1.2, 1.5, 1.8, 2.1, 2.5, හා ක්ලෝරීන් 3.0 — දිගට ම ඉහළ නගී. I කාණ්ඩය දිගේ පහළට: ලිතියම් 1.0, සෝඩියම් 0.9, පොටෑසියම් 0.8 — අඩු වේ.

රූපයක් එක් කළ යුතුය

3.10 රූපය: සිරස් අක්ෂයේ විද්‍යුත් සෘණතාව ද, තිරස් අක්ෂයේ පරමාණුක ක්‍රමාංකය 1 සිට 20 දක්වා ද සහිත ප්‍රස්තාරය; එක් එක් ලක්ෂ්‍යය මූලද්‍රව්‍ය සංකේතයෙන් නම් කර ඇත. එක් එක් ආවර්තය තුළ F හි උපරිමයට නැගී Li, Na හා K හි නැවත පහත වැටේ.

ගුණ දෙකකට එක ම පැහැදිලි කිරීමක්

රටා දෙක ම පැන නගින්නේ එක ම දෙයකිනි: න්‍යෂ්ටිය පිටත ඉලෙක්ට්‍රෝන අල්ලාගෙන සිටින ප්‍රබලත්වයෙනි. කාණ්ඩයේ පහළට යන විට පිටත ඉලෙක්ට්‍රෝන වඩාත් ඈතින් පිහිටන අතර ඇල්ලීම දුර්වල වේ — එබැවින් පරමාණුව තම ඉලෙක්ට්‍රෝනය වඩාත් පහසුවෙන් අහිමි කර ගන්නා අතර (අයනීකරණ ශක්තිය අඩු), අනෙක් පරමාණුවක ඉලෙක්ට්‍රෝන ඇද ගැනීම ද දුර්වල වේ (විද්‍යුත් සෘණතාව අඩු).

මෙයින් පෙනෙන දෙය

වගුවේ වම් කෙළවරේ හා පහළින් පිහිටි I කාණ්ඩයේ ලෝහ ඉලෙක්ට්‍රෝන වඩාත් පහසුවෙන් දෙන මූලද්‍රව්‍ය වන්නේ එබැවිනි — ඊළඟ කොටස එම කරුණ ප්‍රයෝජනයට ගනී.