විද්යුත් සෘණතාව විචලනය වන ආකාරය
විද්යුත් සෘණතාව වගුව පුරා තමන්ට ම කියා රටාවකට විචලනය වේ — එය අයනීකරණ ශක්ති රටාවේ දර්පණ පිළිබිඹුවයි.
දිශා දෙක
ආවර්තයක් දිගේ වමේ සිට දකුණට යන විට විද්යුත් සෘණතාව වැඩි වේ.
කාණ්ඩයක් දිගේ ඉහළ සිට පහළට යන විට විද්යුත් සෘණතාව අඩු වේ.
දෙක ම පෙර පිටුවේ වගුවෙන් පරීක්ෂා කරන්න. 3 ආවර්තය දිගේ: සෝඩියම් 0.9, ඉන්පසු 1.2, 1.5, 1.8, 2.1, 2.5, හා ක්ලෝරීන් 3.0 — දිගට ම ඉහළ නගී. I කාණ්ඩය දිගේ පහළට: ලිතියම් 1.0, සෝඩියම් 0.9, පොටෑසියම් 0.8 — අඩු වේ.
රූපයක් එක් කළ යුතුය
ගුණ දෙකකට එක ම පැහැදිලි කිරීමක්
රටා දෙක ම පැන නගින්නේ එක ම දෙයකිනි: න්යෂ්ටිය පිටත ඉලෙක්ට්රෝන අල්ලාගෙන සිටින ප්රබලත්වයෙනි. කාණ්ඩයේ පහළට යන විට පිටත ඉලෙක්ට්රෝන වඩාත් ඈතින් පිහිටන අතර ඇල්ලීම දුර්වල වේ — එබැවින් පරමාණුව තම ඉලෙක්ට්රෝනය වඩාත් පහසුවෙන් අහිමි කර ගන්නා අතර (අයනීකරණ ශක්තිය අඩු), අනෙක් පරමාණුවක ඉලෙක්ට්රෝන ඇද ගැනීම ද දුර්වල වේ (විද්යුත් සෘණතාව අඩු).
මෙයින් පෙනෙන දෙය
වගුවේ වම් කෙළවරේ හා පහළින් පිහිටි I කාණ්ඩයේ ලෝහ ඉලෙක්ට්රෝන වඩාත් පහසුවෙන් දෙන මූලද්රව්ය වන්නේ එබැවිනි — ඊළඟ කොටස එම කරුණ ප්රයෝජනයට ගනී.