පරිච්ඡේදයේ සාරාංශය

මුළු පරිච්ඡේදය ම එක් ලැයිස්තුවකින්.

• ආහාර ජීරණයේ දී විශාල, අද්‍රාව්‍ය ආහාර අණු දේහයට අවශෝෂණය කළ හැකි කුඩා, ද්‍රාව්‍ය අණු බවට බිඳ හෙළේ.
• ජීරණය මුඛයේ දී ආරම්භ වී ආමාශයේ දී දිගටම සිදු වී ක්ෂුද්‍රාන්ත්‍රයේ දී සම්පූර්ණ වේ; අවසාන ඵල අංගුලිකා හරහා එහි දී අවශෝෂණය වේ.
• මහාන්ත්‍රය ජලය අවශෝෂණය කරයි; නොජීර්ණ ද්‍රව්‍ය මළ ලෙස ඉවත් වේ.
• ශ්වසනය අවස්ථා තුනකින් සිදු වේ: බාහිර ශ්වසනය, ගර්ත තුළ වායු හුවමාරුව හා සෛලීය ශ්වසනය.
• වායු තුනී, තෙත් ගර්ත බිත්ති හරහා විසරණයෙන් ගමන් කරයි.

• නිර්වායු ශ්වසනය ශාක හා යීස්ට් තුළ එතිල් මද්‍යසාරය ද සතුන් තුළ ලැක්ටික් අම්ලය ද නිපදවන අතර අඩු ශක්තියක් නිදහස් කරයි.
• වෘක්ක වෘක්කාණු තුළ අතිපරිස්‍රාවනය, වරණීය ප්‍රතිශෝෂණය හා ස්‍රාවය මගින් බහිස්ස්‍රාවය කරයි.
• රුධිරය ප්ලාස්මය (55%ක් පමණ) හා රුධිරාණු (45%ක් පමණ) ය: රතු රුධිරාණු ඔක්සිජන් ගෙන යයි, සුදු රුධිරාණු ආරක්ෂා කරයි, පට්ටිකා කැටි ගස්වයි.
• කුටීර හතරක හෘදය ද්විත්ව සංසරණයක් පවත්වයි: පෙනහැලි වෙත හා දේහය වෙත.
• වැඩිහිටියකුගේ සාමාන්‍ය රුධිර පීඩනය 120/80 mm Hg පමණ වේ.
• ස්නායු පද්ධතිය ආවේග මගින් වේගයෙන් සමායෝජනය කරයි; හෝර්මෝන රුධිරය හරහා සෙමින් සමායෝජනය කරයි.
• ප්‍රතීක ක්‍රියාවක් යනු ප්‍රතීක චාපයක් ඔස්සේ සිදුවන ඉක්මන්, ස්වයංක්‍රීය ප්‍රතිචාරයකි.
• සමස්ථිතිය රුධිර ග්ලූකෝස්, දේහ උෂ්ණත්වය හා ජලය නියතව පවත්වයි.