නියුරෝනවල කෘත්‍ය
නියුරෝන දිශා දෙකකට තොරතුරු රැගෙන යන අතර, මුළු ස්නායු පද්ධතිය ම එම ගමන් දෙක නැවත නැවත සිදු වීමකි.
මධ්‍යය දෙසට
ප්‍රතිග්‍රාහක මගින් — ඇස, කන, නාසය, දිව, සම — හෝ වෙනත් නියුරෝන මගින් ලබාගන්නා තොරතුරු මධ්‍ය ස්නායු පද්ධතියට හෝ තවත් නියුරෝනයකට සම්ප්‍රේෂණය කිරීම.
මධ්‍යයෙන් ඉවතට
මධ්‍ය ස්නායු පද්ධතියේ සිට කාරක — පේශි — වෙතට ආවේග සම්ප්‍රේෂණය කිරීම.
දාමය, කෙළවරේ සිට කෙළවර දක්වා
උත්තේජයක් ප්‍රතිග්‍රාහකයකට පැමිණේ. නියුරෝනයක් එය මධ්‍ය ස්නායු පද්ධතියට රැගෙන යයි. එහි යමක් කළ යුත්තේ කුමක් ද යන්න තීරණය කරයි. තවත් නියුරෝනයක් එම උපදෙස පේශියකට රැගෙන යන අතර, පේශිය සංකෝචනය වේ. ප්‍රතිග්‍රාහකය, නියුරෝනය, මධ්‍යය, නියුරෝනය, කාරකය — කාරකය පේශි පටකය වන අතර, එය ඔබ දැන් ම අවසන් කළ කොටස යි.
මෙම පරිච්ඡේදයේ සත්ත්ව පටක හතරෙන් දෙකක් එම වාක්‍යයේ ඇත
ස්නායු පටකය පණිවුඩය රැගෙන යන අතර පේශි පටකය එය ඉටු කරයි. එකක් අනෙක නොමැති ව ප්‍රයෝජනවත් නොවේ: ක්‍රියා කිරීමට කිසිවක් නැති සංඥාවක් කිසිවක් වෙනස් නොකරයි, සංඥාවක් නැති පේශියක් කිසිදා චලනය නොවේ. පටක දෙක නිර්මාණය වී ඇත්තේ එකිනෙකට එරෙහිව ය.
සමායෝජනය පිටුපස ඇති යාන්ත්‍රණය මෙය යි
10 ශ්‍රේණිය ඔබට උත්තේජය හා ප්‍රතිචාරය පිරවිය යුතු වගුවක් ලෙස දුන් අතර, ස්නායු හා පේශි නම් කළ ද පැහැදිලි නොකළේ ය. දැන් ඔබට ඒ දෙක ම, සෛල, ව්‍යුහ හා හේතු සහිත ව පටක ලෙස ඇත. වගුවට යටින් යාන්ත්‍රණයක් ඇත.