ඔක්සිජන් පැමිණෙන තැන
ඉතිරි වන දෙයක් ලෙස මෙම පරිච්ඡේදය සලකා ඇති වායුව, ග්‍රහලෝකයක පරිමාණයෙන් බලන විට, ප්‍රභාසංශ්ලේෂණය නිපදවන වඩාත් ම බලපෑම් සහගත දෙය යි.
ප්‍රධාන මූලාශ්‍රය
සවායු ජීවීන්ගේ පැවැත්මට මෙන් ම ද්‍රව්‍ය දහනයට අවශ්‍ය වන ඔක්සිජන් නිදහස් කෙරෙන ප්‍රධානතම ක්‍රියාවලිය ප්‍රභාසංශ්ලේෂණය යි.
දේවල් දෙකක් සම්පූර්ණයෙන් ම ඒ මත රඳා පවතී
සවායු ජීවීන්
සවායු ව ශ්වසනය කරන සෑම ජීවියෙකුට ම — ශාක ද ඇතුළුව, එය ඔවුන් සියල්ල පාහේ වේ — තම ආහාරවලින් ශක්තිය නිදහස් කිරීමට ඔක්සිජන් අවශ්‍ය ය. ශාක සෛල ද ඇතුළුව සෑම සජීවී සෛලයක් ම ශ්වසනය කරන බව 10 ශ්‍රේණිය පැහැදිලි ව කීවේ ය.
දහනය
ඔක්සිජන් නොමැති ව කිසිවක් නොදැවේ. සෑම ගින්නක් ම, සෑම එන්ජිමක් ම, සෑම උදුනක් ම ක්‍රියාත්මක වන්නේ පත්‍රයකින් පිට වූ වායුවෙනි.
ශාකය මෙහි පැති දෙක ම කරයි
ශාකයක් ප්‍රභාසංශ්ලේෂණයේ දී ඔක්සිජන් නිදහස් කරන අතර ශ්වසනයේ දී ඔක්සිජන් පරිභෝජනය කරයි, දිවා කාලයේ දී එය දෙක ම එකවර කරයි. දිනක් පුරා එය භාවිත කරනවාට වඩා බෙහෙවින් වැඩි ප්‍රමාණයක් නිදහස් කරයි, අප ඉතිරි අයට යමක් ඉතිරි වන්නේ ඒ නිසා ය. ශාකයක් ඔක්සිජන් යන්ත්‍රයක් නොවේ; එය අහම්බෙන් විශාල අතිරික්තයක් ඇති ජීවියෙකි.
ප්‍රධානතම යනු එක ම යන්න නොවේ
නිර්වචනයේ ඇති වචනය ප්‍රධානතම යන්න යි. බෙහෙවින් කුඩා ප්‍රමාණවලින්, වෙනත් මාර්ගවලින් ද ඔක්සිජන් වායුගෝලයට ඇතුළු වේ. ප්‍රභාසංශ්ලේෂණය ප්‍රධානතම එක කරන්නේ පරිමාණය මිස සුවිශේෂිත්වය නොවේ — එම පරිමාණයෙන් වැඩි කොටසක් ඇත්තේ මුහුදේ, කිසිසේත් ශාක නොවන ජීවීන් තුළ ය.