ලෝහ විඛාදනය වැළැක්වීම
දෙවන ප්‍රයෝජනය නම් ලෝහ විඛාදනය වැළැක්වීමට උපක්‍රම යොදා ගැනීම ය.
උපක්‍රමය
යකඩ මල බැඳීම වැළැක්වීමට යකඩවලට වඩා සක්‍රිය ලෝහ වන මැග්නීසියම් (Mg) හෝ සින්ක් (Zn) සමඟ යකඩ (Fe) ස්පර්ශ කර තැබීම නිදසුනකි.
වඩා සක්‍රිය ලෝහයක් යොදන්නේ ඇයි?
සක්‍රියතා ශ්‍රේණියේ මැග්නීසියම් සහ සින්ක් යකඩවලට ඉහළින් ඇත. එබැවින් ඒවා යකඩවලට පෙර ප්‍රතික්‍රියා කරයි — එනම් ඒවා යකඩ වෙනුවට විඛාදනයට ලක් වේ.
කැප වන ලෝහය
වඩා සක්‍රිය ලෝහය ක්‍රමයෙන් විඛාදනයට ලක් වන අතර යකඩ ආරක්ෂා වේ. එම ලෝහය ගෙවී ගිය විට එය ප්‍රතිස්ථාපනය කිරීමෙන් ආරක්ෂාව දිගට ම පවත්වා ගත හැකි ය.
පොදු වැරැද්දක්
යකඩවලට වඩා අඩු සක්‍රිය ලෝහයක් — උදාහරණයක් ලෙස කොපර් — යොදා ගැනීමෙන් මෙය කළ නොහැකි ය. එවිට විඛාදනයට ලක් වන්නේ යකඩ ම ය.
තෙවන සහ සිව්වන ප්‍රයෝජන
විද්‍යුත් රසායනික කෝෂ
විද්‍යුත් රසායනික කෝෂ නිපදවීමට සුදුසු ලෝහ තේරීම. ශ්‍රේණියේ දුරින් ඇති ලෝහ දෙකක් වැඩි වෝල්ටීයතාවක් දෙයි.
නිස්සාරණ ක්‍රමය
ලෝහ නිස්සාරණයට උචිත ක්‍රමය තීරණය කිරීම. එය ඊළඟ කොටසේ විෂය ය.
යම් ලෝහයක් එම ලෝහය අඩංගු ස්වාභාවික ලෝපසින් වෙන්කර ගැනීම ලෝහ නිස්සාරණය නම් වේ.