කෝෂ සහ නිස්සාරණය
සක්‍රියතා ශ්‍රේණියේ අවසාන ප්‍රයෝජන දෙක — විද්‍යුත් රසායනික කෝෂ සහ ලෝහ නිස්සාරණය — දෙක ම එක ම අදහසෙන් ගලා එයි.
ලෝහ නිස්සාරණය
යම් ලෝහයක් එම ලෝහය අඩංගු ස්වාභාවික ලෝපසින් වෙන්කර ගැනීම ලෝහ නිස්සාරණය නම් වේ. ලෝහ නිස්සාරණයට උචිත ක්‍රම තීරණය කිරීමට සක්‍රියතා ශ්‍රේණිය උපකාර කර ගත හැකි ය.
සක්‍රියතාව ලෝහයේ ස්වාභාවික තත්ත්වය තීරණය කරයි
ලෝහවල සක්‍රියතාව අනුව ඒවා ස්වාභාවික ව පවතින ආකාරය ද වෙනස් වේ — සහ එයින් ම නිස්සාරණය කෙතරම් අපහසු ද යන්න කියැවේ.
ඉහළ — සංයෝග ලෙස
සෝඩියම් (Na), පොටෑසියම් (K) වැනි සක්‍රිය ලෝහ නිදහස් මූලද්‍රව්‍ය ලෙස ස්වාභාවික පරිසරයේ දැකිය නොහැකි ය. ඒවා සංයෝජනය වී ඉතා ස්ථායි අයනික සංයෝග ලෙස පරිසරයේ ඇත.
මැද — සංයෝග ලෙස, පහසුවෙන් වෙන් වේ
යකඩ (Fe), ටින් (Sn), සින්ක් (Zn), ලෙඩ් (Pb) වැනි මධ්‍යස්ථ සක්‍රියතාවකින් යුතු ලෝහ ද සංයෝග ලෙස පවතී.
පහළ — නිදහස් ලෝහය ලෙස
සිල්වර් (Ag), ගෝල්ඩ් (Au), ප්ලැටිනම් (Pt) වැනි සක්‍රියතාව අඩු ලෝහ, නිදහස් ලෝහය ලෙස ම වෙනත් සංඝටක සමඟ මිශ්‍ර වී ස්වාභාවික ව පවතී.
නීතිය
ලෝහයක් කෙතරම් සක්‍රිය ද, එය එහි සංයෝගයෙන් වෙන් කර ගැනීම එතරම් අපහසු ය. එබැවින් ශ්‍රේණියේ ඉහළ ලෝහවලට ප්‍රබල ක්‍රම ද, පහළ ලෝහවලට පහසු ක්‍රම ද අවශ්‍ය වේ.
ඊළඟ කොටසේ දී එම ක්‍රම තුන බලා, යකඩ සහ රන් නිස්සාරණය විස්තර කරමු.