අණු අතර ආකර්ෂණය
මෙතෙක් සලකා බැලූ සෑම බන්ධනයක් ම අණුවක් ඇතුළත විය. ධ්‍රැවීයතාව දෙවන ආකාරයේ ආකර්ෂණයක් ඇති කරයි — අණු අතර ක්‍රියා කරන එකක්.
ජල අණුවක කුඩා ධන ආරෝපණයක් දරන හයිඩ්‍රජන් පරමාණු ද කුඩා සෘණ ආරෝපණයක් දරන ඔක්සිජන් පරමාණුවක් ද ඇත. ජල අණු දෙකක් එකිනෙක අසල තැබූ විට, ඕනෑ ම ප්‍රතිවිරුද්ධ ආරෝපණ මෙන් ම, එකක හයිඩ්‍රජන් අනෙකේ ඔක්සිජන් වෙත ආකර්ෂණය වේ.
අන්තර් අණුක බන්ධනය
අණුවක් තුළ පරමාණු අතර නොව, එක් අණුවක් හා තවත් අණුවක් අතර ඇති වන ආකර්ෂණයයි. එය අන්තර් අණුක බලය ලෙස ද හැඳින්වේ.
රූපයක් එක් කළ යුතුය
ඇතුළත බන්ධනවලට වඩා දුර්වල
මෙම ආකර්ෂණ සැබෑ වුව ද මධ්‍යස්ථ ය. තනි ජල අණුවක් තුළ ඔක්සිජන් හා හයිඩ්‍රජන් පරමාණු එකට තබා ගන්නා සහසංයුජ බන්ධන තරම් ප්‍රබල නොවේ.
| ආකර්ෂණය | ක්‍රියා කරන්නේ | ප්‍රබලතාව |
|---|---|---|
| සහසංයුජ බන්ධනය | එක් අණුවක් තුළ පරමාණු අතර | ප්‍රබල |
| අන්තර් අණුක බන්ධනය | එක් අණුවක් හා ඊළඟ අණුව අතර | බෙහෙවින් දුර්වල |
එම වෙනස ඔබ දැක ඇති දෙයක් පැහැදිලි කරයි. ජලය තැම්බීමෙන් ද්‍රවය හයිඩ්‍රජන් හා ඔක්සිජන් බවට වියෝජනය නොවී ජල වාෂ්ප බවට පත් වේ: අණු එකිනෙකින් වෙන් කිරීමට තාපය ප්‍රමාණවත් වුව ද, ඒවා ඇතුළත බන්ධන බිඳීමට කිසිසේත් ප්‍රමාණවත් නොවේ.
දුර්වල යනු වැදගත් නොවන බව නොවේ. කාමර උෂ්ණත්වයේ දී ද්‍රව්‍යයක් වායුවක් ද, ද්‍රවයක් ද, ඝනයක් ද යන්න තීරණය කරන්නේ මෙම ආකර්ෂණ ය.