ද්‍රවාංක සහ තාපාංක
සන්නායකතාව එක් පරීක්ෂණයකි. ද්‍රවාංකය තවත් එකකි. එය ද සංයෝග වර්ග දෙක එතරම් ම තියුණු ලෙස වෙන් කරයි.
| සංයෝගය | ද්‍රවාංකය / °C | තාපාංකය / °C | බන්ධන ස්වරූපය |
|---|---|---|---|
| සෝඩියම් ක්ලෝරයිඩ් | 801 | 1413 | අයනික |
| පොටෑසියම් ක්ලෝරයිඩ් | 776 | 1500 | අයනික |
| කැල්සියම් ඔක්සයිඩ් | 2580 | 2850 | අයනික |
| ජලය | 0 | 100 | සහසංයුජ |
| එතිල් ඇල්කොහොල් | −117 | 79 | සහසංයුජ |
| ඇමෝනියා | −78 | −33 | සහසංයුජ |
| සල්ෆර් ඩයොක්සයිඩ් | −73 | −10 | සහසංයුජ |
| ඔක්සිජන් | −218 | −183 | සහසංයුජ |
අයනික සංයෝග තුන දිය වන්නේ 776 °C හා 2580 °C අතර ය. වගුවේ ඇති සෑම සහසංයුජ සංයෝගයක් ම 0 °C ට පහළින් දිය වේ. ව්‍යතිරේකය හරියට ම 0 °C දී දිය වන ජලය ය. කිසිදු අතිච්ඡාදනයක් නැත.
පරතරය එතරම් විශාල වන්නේ ඇයි
දිය වීම යනු අංශුවලට එකිනෙකින් නිදහස් වීමට තරම් ශක්තියක් ලබා දීමයි. එබැවින් ප්‍රශ්නය සැම විට ම මෙයයි: ජය ගත යුත්තේ කුමක් ද?
දැලිසක් පුරා අයන අතර ප්‍රබල ස්ථිති විද්‍යුත් ආකර්ෂණ ඇති අතර, එක් එක් අයනය අසල්වැසියන් හය දෙනෙකු විසින් අදිනු ලැබේ. එය බිඳ දැමීමට විශාල තාප ප්‍රමාණයක් අවශ්‍ය ය. එබැවින් බොහෝ අයනික සංයෝග කාමර උෂ්ණත්වයේ දී ඝන ය.
ඇත්තේ වෙන් වූ අණු අතර දුර්වල ආකර්ෂණ පමණි. එක් එක් අණුව ඇතුළත සහසංයුජ බන්ධන ප්‍රබල වුව ද ඒවා බිඳිය යුතු නැත. එබැවින් අවශ්‍ය තාපය අඩු ය — බොහෝ සහසංයුජ සංයෝග කාමර උෂ්ණත්වයේ දී ද්‍රව හෝ වායු ය.
දැලිස් ව්‍යතිරේකය මතක තබා ගන්න
මෙය අදාළ වන්නේ වෙන් වූ අණුවලින් සැදුම් ලත් සහසංයුජ සංයෝගවලට ය. දියමන්ති හා මිනිරන් ද සහසංයුජ වන නමුත් ඒවායේ පරමාණු එක් යෝධ දැලිසක් සාදන අතර වෙන් කිරීමට වෙන් වූ අණු නොමැත. එබැවින් ඒවායේ ද්‍රවාංක හා තාපාංක ඉතා ඉහළ ය.