අලෝහවල ගුණ
අලෝහ (non-metals) නිදහස් මූලද්‍රව්‍ය ලෙස මෙන් ම වෙනත් මූලද්‍රව්‍ය සමඟ සංයෝජනය වී සංයෝග ලෙස ද පවතී. ලෝහ මෙන් නොව, ඒ සියල්ල ඝන අවස්ථාවේ නොපවතී.
| සාමාන්‍ය උෂ්ණත්වයේ අවස්ථාව | අලෝහ මූලද්‍රව්‍ය |
|---|---|
| ඝන | කාබන් (Carbon, C), සල්ෆර් (Sulphur, S), පොස්ෆරස් (Phosphorus, P), අයඩීන් (Iodine, I) |
| ද්‍රව | බ්‍රෝමීන් (Bromine, Br) |
| වායු | ක්ලෝරීන් (Cl), ෆ්ලුවෝරීන් (F), හයිඩ්‍රජන් (H), නයිට්‍රජන් (N), ඔක්සිජන් (O) |
භෞතික ගුණ
- අලෝහවලට ලෝහමය දීප්තියක් නැත.
- තහඩුවක් සේ තලා ගැනීමට හෝ කම්බියක් මෙන් ඇද ගැනීමට නොහැකි අතර, බොහෝ අලෝහ භංගුර ය.
- ඒවා දුර්වල විද්‍යුත් හා තාප සන්නායක ය — මිනිරන් ව්‍යතිරේකයකි. එය කාබන්හි එක් බහුරූපී අවස්ථාවක් වන අතර, අලෝහයක් වුව ද විද්‍යුත් සන්නායකයකි.
- අලෝහවල ඝනත්වය සාපේක්ෂ ව අඩු ය — දියමන්ති ව්‍යතිරේකයකි; එය ද කාබන්හි අවස්ථාවක් වන අතර එහි ඝනත්වය වැඩි ය.
රසායනික ගුණ
- අලෝහ සෘණ අයන හෙවත් ඇනායන (anions) සාදයි.
- අලෝහ ඔක්සිජන් සමඟ සාදන ඔක්සයිඩ බොහෝ විට ආම්ලික ඔක්සයිඩ (acidic oxides) වේ. මේවා බොහෝ විට වායු අවස්ථාවේ පවතින අතර ජලයේ දිය වී අම්ල සාදයි.
ලෝහවලට ප්‍රතිවිරුද්ධ ව, කරුණෙන් කරුණට
ලෝහ ඉලෙක්ට්‍රෝන දී ධන අයන හා භාස්මික ඔක්සයිඩ සාදයි. අලෝහ ඉලෙක්ට්‍රෝන ලබාගෙන සෘණ අයන හා ආම්ලික ඔක්සයිඩ සාදයි. කාබන් භෞතික නියම දෙවරක් ම කඩ කරයි — එහෙත් රසායනික නියම කිසි විටෙකත් නොකඩයි.