පරමාණුවල සිට අණු දක්වා
මෙතෙක් අප ගණන් කළේ පරමාණු ය. එහෙත් ස්වභාවධර්මයේ දී බොහෝ දේ පවතින්නේ පරමාණු ලෙස නොවේ.
බොහෝ මූලද්‍රව්‍ය ප්‍රතික්‍රියාශීලී බැවින් ඒවායේ පරමාණු නිදහස් පරමාණු ලෙස නොපවතී. ඒවා ස්වාභාවික ව පවතින්නේ ඒවායේ පරමාණු දෙකක් හෝ කිහිපයක් එකතු වී සාදන අණු වශයෙනි.
එකම වර්ගයේ පරමාණු
එකම මූලද්‍රව්‍යයේ පරමාණු එකතු වූ විට ලැබෙන්නේ එම මූලද්‍රව්‍යයේ ම අණුවකි — ඔක්සිජන් O2, නයිට්‍රජන් N2, හයිඩ්‍රජන් H2 ලෙස.
වෙනස් වර්ගයේ පරමාණු
එකිනෙකට වෙනස් පරමාණු සංයෝජනය වීමෙන් සෑදෙන අණුවලින් සංයෝග සමන්විත වේ — ජලය H2O, කාබන් ඩයොක්සයිඩ් CO2 ලෙස.
එබැවින් ප්‍රශ්නය ද වෙනස් වේ
එක් පරමාණුවක ස්කන්ධය කොපමණ ද යන්න වෙනුවට දැන් අප අසන්නේ එක් අණුවක ස්කන්ධය කොපමණ ද යන්න ය. පිළිතුර සොයන ක්‍රමය එසේ ම ය — එකම මිම්මට සාපේක්ෂ ව සැසඳීම — නමුත් එයට නමක් වෙන ම ඇත.
මිම්ම වෙනස් නොවේ
අණුවක් සඳහා වුව ද හරය ලෙස ගන්නේ එකම දෙය යි: 12C පරමාණුවක ස්කන්ධයෙන් 1/12. එබැවින් සාපේක්ෂ පරමාණුක ස්කන්ධ හා සාපේක්ෂ අණුක ස්කන්ධ එකට සැසඳිය හැකි ය — ඒවා දෙක ම එකම මිම්මෙන් මනිනු ලැබේ.