රසායනික වියෝජන ප්‍රතික්‍රියා
ක්‍රියාකාරකම 16.2 හි දෙවැනි ප්‍රතික්‍රියාව සලකන්න. එහි දී පොටෑසියම් පමැංගනේට් තාපය හමුවේ වියෝජනය වී වෙනත් සංයෝග හා මූලද්‍රව්‍ය සාදයි.
පොටෑසියම් පමැංගනේට් → පොටෑසියම් මැංගනේට් + මැංගනීස් ඩයොක්සයිඩ් + ඔක්සිජන්
2KMnO4 → K2MnO4 + MnO2 + O2
ඊතලය මත Δ ලකුණ යොදන්නේ ප්‍රතික්‍රියාවට තාපය අවශ්‍ය බව දැක්වීමට ය.
රසායනික වියෝජන ප්‍රතික්‍රියාව
යම් සංයෝගයක් වියෝජනය වී වෙනත් සරල සංයෝග හෝ මූලද්‍රව්‍ය හෝ සංයෝග හා මූලද්‍රව්‍ය හෝ බවට පත්වීම රසායනික වියෝජන ප්‍රතික්‍රියාවක් ලෙස හැඳින්වේ.
A → B + C
තවත් නිදසුන් තුනක්
කැල්සියම් කාබනේට් → කැල්සියම් ඔක්සයිඩ් + කාබන් ඩයොක්සයිඩ්
CaCO3 → CaO + CO2
සිල්වර් ඔක්සයිඩ් → සිල්වර් + ඔක්සිජන්
2Ag2O → 4Ag + O2
හයිඩ්‍රජන් පෙරොක්සයිඩ් → ජලය + ඔක්සිජන් වායුව
2H2O2 → 2H2O + O2
සංයෝජනයේ ප්‍රතිවිරුද්ධය
වියෝජන ප්‍රතික්‍රියාවක ප්‍රතික්‍රියකය සැම විට ම එකකි. වම් පස ඇත්තේ එක් ද්‍රව්‍යයක් පමණක් නම්, එය වියෝජනයකි.
මේ නිදසුන් තුනෙන් දෙකක් ම ඔක්සිජන් නිපදවයි — 16.5 කොටසේ දී විද්‍යාගාරයේ ඔක්සිජන් ලබා ගන්නා ක්‍රම ලෙස අප ඒවා නැවත හමු වෙමු.