රත් කිරීමෙන් වායුව පිට වේ
ජලය රත් වන විට බීකර බිත්තියේ ඇති වන බුබුළුවල එක් නිරීක්ෂණයක සම්පූර්ණ කතාව ඇත.
ජලය රත් කරන විට එහි දිය වී ඇති වායු ඉවත් වී යයි. එනම් උණු ජලයේ දිය වී පැවතිය හැකි වායු ප්‍රමාණය ඉතා අඩු ය. එබැවින් ඝන ද්‍රව්‍යයකට මෙන් ම වායුවක ද්‍රාව්‍යතාව සඳහා ද උෂ්ණත්වය සාධකයකි — එහෙත් එය ක්‍රියා කරන්නේ අනෙක් අතට ය.
ඒ දෙක නොගැළපේ
බොහෝ ද්‍රාව්‍ය
උෂ්ණත්වය ඉහළ නැංවීමෙන් ද්‍රාවකයක් තුළ බොහෝ ද්‍රාව්‍යවල ද්‍රාව්‍යතාව වැඩි වේ. ක්‍රියාකාරකම 3.1.6 හා 3.1.7 උණුසුම් ව නැවත කිරීමෙන් පෙන්වූයේ මෙයයි.
වායුවක්
උෂ්ණත්වය ඉහළ නැංවීමෙන් ද්‍රාවකයක් තුළ වායුවක ද්‍රාව්‍යතාව අඩු වේ. මෙය ප්‍රතිවිරුද්ධ හැසිරීමක් වන අතර එය වෙන ම ඉගෙන ගත යුතු ය.
සුලභ වැරැද්දක්
රත් කිරීමෙන් වැඩියෙන් දිය වන බව දැන් ම ඉගෙන ගත් නිසා, එය වායුවලට ද ගෙන ගොස් හරියට ම අනෙක් අත ගැනීම පහසු ය. නටන ජලයේ දිය වූ වාතය නැති තරම් ය — නටවා ගත් ජලයේ රසය මැරී ඇත්තේත්, උණුසුම් පොකුණක මාළුන්ට අපහසු වන්නේත් එබැවිනි.
නිරීක්ෂණය කළ යුතු දෙයක්
බීකර බිත්තියේ බුබුළු මතු වන්නේ 100 °C ට බෙහෙවින් පහළිනි. ඒවා ජලය නැටීම නොවේ; ජලය උණුසුම් වන විට දිය වී තිබූ වාතය ද්‍රාවණයෙන් පිට වීමයි.