ද්‍රාවක නිස්සාරණය
ද්‍රාව්‍යතාව කෙරෙහි ද්‍රාව්‍යයේ ස්වභාවය මෙන් ම ද්‍රාවකයේ ස්වභාවය ද බලපාන බව ඔබ ඉගෙන ගෙන ඇත. මෙම ශිල්පක්‍රමය එම කරුණ ම ක්‍රියාවට නැංවීමකි.
ඇතැම් ද්‍රාව්‍ය එක් ද්‍රාවකයක විශාල ප්‍රමාණවලින් ද තවත් ද්‍රාවකයක ඉතා සුළු ප්‍රමාණවලින් ද දිය වේ. නිදසුනක් ලෙස අයඩීන් ගනිමු. අයඩීන් ඝනය ජලයට දැමූ විට ඉතා අල්ප වශයෙන් දිය වී ලා කහ පැහැති ද්‍රාවණයක් ඇති වේ. එහෙත් කාබන් ටෙට්‍රාක්ලෝරයිඩ්, සයික්ලොහෙක්සේන් වැනි ද්‍රාවකයක අයඩීන් වැඩි ප්‍රමාණයක් දිය වේ.
ඒ දෙක එකට සොලවන විට සිදු වන දෙය
රූපයක් එක් කළ යුතුය
නිරීක්ෂණය
ජලීය අයඩීන් ද්‍රාවණයකට කාබන් ටෙට්‍රක්ලෝරයිඩ් එකතු කළ විට ඒවා මිශ්‍ර නොවී ස්තර වෙන් වේ. එම මිශ්‍රණය බේරුම් පුනීලයක දමා තදින් සොලවා ටික වේලාවක් තැබූ විට කාබන් ටෙට්‍රාක්ලෝරයිඩ් ස්තරය තුළට අයඩීන් ගමන් කර එය දම් පැහැයට හැරෙන අතර, ජලීය ද්‍රාවණයේ කහ පැහැය තවත් අඩු වී යයි.
මෙහි දී සිදු වී ඇත්තේ අයඩීන් වැඩි ද්‍රාව්‍යතාවක් ඇති කාබන් ටෙට්‍රාක්ලෝරයිඩ් ස්තරයට නිස්සාරණය වීමයි. විශේෂත්වය වන්නේ ජලීය අයඩීන් ද්‍රාවණයේ විශාල ප්‍රමාණයක ඇති අයඩීන් නිස්සාරණයට කාබන් ටෙට්‍රාක්ලෝරයිඩ් කුඩා පරිමාවක් ප්‍රමාණවත් වීමයි. ඉන්පසු ස්තර වෙන් කර කාබන් ටෙට්‍රාක්ලෝරයිඩ් වාෂ්ප කළ විට ඝන අයඩීන් නැවත ලබාගත හැකි ය.
ක්‍රමය, ප්‍රකාශිත ව
ද්‍රාවක නිස්සාරණය
යම් ද්‍රාවකයක අල්ප වශයෙන් දිය වන ද්‍රව්‍යයක ද්‍රාවණයක් සමඟ, එම ද්‍රව්‍යයේ ඉහළ ද්‍රාව්‍යතාවක් ඇත්තා වූ ද, පළමු ද්‍රාවකය සමඟ මිශ්‍ර නොවන්නා වූ ද, ද්‍රාවකයක ගැටීමට සැලසීම මගින් දෙවැනි ද්‍රාවකයට අදාළ ද්‍රව්‍යය එකතු කර ගැනීමේ ක්‍රමය ද්‍රාවක නිස්සාරණය ලෙස හැඳින්වේ.
කොන්දේසි දෙකකි, දෙක ම අවශ්‍ය ය
දෙවන ද්‍රාවකය පළමු එකට වඩා එම ද්‍රව්‍යය හොඳින් දිය කළ යුතු ය, නැතහොත් එය ගමන් කිරීමට හේතුවක් නැත. සහ ද්‍රාවක දෙක එකිනෙක සමඟ මිශ්‍ර නොවිය යුතු ය, නැතහොත් වෙන් කර ගැනීමට වෙන් වූ ස්තර නැත.
භාවිත වන තැන්
ඇතැම් ශාකවල ඇති ඖෂධීය සංඝටක ශාක තුළ පවතින්නේ ඉතා ම අංශු මාත්‍ර වශයෙන් පමණි. එතනෝල් වැනි ද්‍රාවක භාවිතයෙන් වැඩි සාන්ද්‍ර ඖෂධ ද්‍රාවණ සකසා ගැනේ. තරලසාර, අරිෂ්ට නිපදවීමේ දී ද්‍රාවක නිස්සාරණය භාවිත වන අතර, මෙම පරිච්ඡේදයේ අවසන් කොටසින් පෙනෙන පරිදි, ශාක ද්‍රව්‍යවලින් සගන්ධ තෙල් ලබා ගැනීමේ දී ද එය භාවිත වේ.