ද්‍රාව්‍යතාව නිර්වචනය
ද්‍රාව්‍ය දෙකක් කෙතරම් හොඳින් දිය වේ ද යන්න සැසඳීමට නම් එම සැසඳීම සාධාරණ විය යුතු ය: එක ම ද්‍රාවකයේ එක ම ප්‍රමාණයක්, එක ම උෂ්ණත්වයේ දී. ඒවා ස්ථිර කළ විට දිය වන ප්‍රමාණය සඳහන් කිරීමට වටිනා සංඛ්‍යාවක් වේ.
ද්‍රාව්‍යතාව
යම් උෂ්ණත්වයක දී ද්‍රාවකයක 100 g ක් තුළ දිය වන ද්‍රාව්‍යයක උපරිම ස්කන්ධය
ග්‍රෑම්වලින් මනිනු ලබන අතර, උෂ්ණත්වය සඳහන් කළ විට පමණක් අර්ථවත් වේ
නිර්වචනය ස්ථිර කරන කරුණු තුනක්
ඉන් එකක් හෝ අත්හැරියොත් එම අගය අර්ථ රහිත වේ.
- ස්ථිර ද්‍රාවක ස්කන්ධයක් — 100 g, එවිට ද්‍රාව්‍ය දෙකක් සැසඳිය හැක
- සඳහන් කළ උෂ්ණත්වයක්, මන්ද පිළිතුර ඒ අනුව වෙනස් වන බැවිනි
- උපරිම ස්කන්ධය, එනම් ද්‍රාවණය සන්තෘප්ත ය
25 °C දී ද්‍රාව්‍ය දෙකක්
මැග්නීසියම් ක්ලෝරයිඩ්
25 °C දී මැග්නීසියම් ක්ලෝරයිඩ්වල ජල ද්‍රාව්‍යතාව 53.0 g කි.
පොටෑසියම් සල්ෆේට්
එම උෂ්ණත්වයේ දී ම පොටෑසියම් සල්ෆේට්වල ජල ද්‍රාව්‍යතාව 12.0 g කි.
අගය දෙක ම ජලය සඳහා ය, දෙක ම 25 °C සඳහා ය. ඒවා සැසඳිය හැකි වන්නේ එබැවිනි, සහ ඒවා සැසඳීමෙන් කියැවෙන්නේ පොටෑසියම් සල්ෆේට්වලට වඩා මැග්නීසියම් ක්ලෝරයිඩ් හතර ගුණයකට වැඩියෙන් ද්‍රාව්‍ය බවයි.
සැම විට ම උෂ්ණත්වය සඳහන් කරන්න
උෂ්ණත්වයක් නොමැති ද්‍රාව්‍යතාවක් අසම්පූර්ණ පිළිතුරකි. උෂ්ණත්වය වෙනස් කළ විට එම අගය වෙනස් වන අතර, ඊළඟ කොටස හරියට ම ඒ ගැන ය.