සාම්ප්‍රදායික ආහාර හා දේශීය වෛද්‍ය විද්‍යාව
ආහාරයක් යනු පෝෂණය, සෞඛ්‍යමත්බව, සංස්කෘතිය, සම්ප්‍රදාය, පරිසරය, නිර්මාණය, ජනශ්‍රැති, සාහිත්‍ය, භාෂාව, තාක්ෂණය යනාදී වූ සියලු කරුණුවලින් සමන්විත වූවකි. අප අතීතයේ දී භාවිත කළ ආහාර ක්‍රම යහපත් ජීවිතයක් සඳහා ම හේතු විය. නමුත් වර්තමානයේ භාවිත කරන තෙල් හා පිටි අධික ආහාර, රසකාරක අධික ආහාරවල ඇති අහිතකර බව මෙන් ම ආහාර පුරුදුවල ඇති වැරදි නිසා ගැටලු රැසකට මුහුණ දීමට සිදුවී ඇත. දියවැඩියාව, අධි රුධිර පීඩනය යනාදි බෝ නොවන රෝග සෑදීමේ අවදානම වැඩි වීමට ද මෙය බලපා ඇත.
ස්වාභාවික රසකාරක
- ආහාරයක ඇති වඩාත්ම ක්‍රියාකාරී කොටස් මේවායි.
- ආහාරවල වර්ණය, රස, සුවඳ, රුචිකාරක බව වැඩිදියුණු කරයි.
- මේවා බොහොමයක බැක්ටීරියා නාශක ගුණය අඩංගු වේ.
- ආහාර මගින් සෞඛ්‍යයට ඇති කළ හැකි හානිකර බලපෑම් අවම කරයි.
- කෘත්‍රිම රසකාරකවලින් ලබා ගත නොහැකි රස හා ගුණයෙන් යුක්ත ය.
| රසකාරකය | ප්‍රයෝජන |
|---|---|
| කුරුඳු | රුධිරගත සීනි මට්ටම පාලනය කරයි; සෙම් රෝග අඩු කරයි; පිළිකා නාශක ගුණ සහිතයි |
| කරාබුනැටි | මුඛය සුවඳවත් කරයි; සෙම් රෝග අඩු කරයි; වේදනා නාශකයි; විෂබීජ නාශකයි |
| ගම්මිරිස් | ආහාර දිරවීම වැඩිදියුණු කරයි; බඩ පුරවා දැමීම නැති කරයි |
දේශීය වෛද්‍ය විද්‍යාව
වසර දහස් ගණනක ඉතිහාසයක් ඇති වර්තමානයේ පවතින දේශීය වෛද්‍ය විද්‍යාව ආයුර්වේද, සිද්ධ, යුනානි හා සිංහල වෙදකම යන ක්ෂේත්‍ර එකතු වී ගොඩනැගී ඇත. ආයුර්වේදය යනු ඉන්දියාවේ චතුර්වේදයෙහි අනු විෂයකි. එසේම අංග සම්පූර්ණ විද්‍යාවකි. එහි සම්ප්‍රදායන් දෙකක් ඇත: කාය චිකිත්සාව හා ශල්‍ය විද්‍යාව.
මිනිසා තුළ වා, පිත්, සෙම් ලෙස ජෛව රසායනික ප්‍රතික්‍රියා ආකාර තුනක් සිදු වේ. ඒවායේ අසමතුලිත බව රෝග ලෙස හැඳින්වේ. එම අසමතුලිත බව ශාකවලින් තුලිත කිරීම ප්‍රතිකාර කිරීම ලෙස සැලකේ. ප්‍රතිකාරයේ අංග තුනක් ඇත: ඖෂධ, ආහාර, ව්‍යායාම. ආයුර්වේදයේ දී ප්‍රතිකාර කරනුයේ රෝගයේ මූලයටයි. එසේම දේහයට පිටතින් ද්‍රව්‍ය ලබා දී දේහයේ ක්‍රියාකාරීත්වය කෘත්‍රිමව සිදු කිරීම නොකරයි. මේ නිසා ඖෂධ භාවිතයේ දී අතුරු ආබාධ ඇති නොවන බව පෙළපොත පවසයි. තවද ආහාර ද ඉතා වැදගත් වේ. දේහයේ වා, පිත්, සෙම් සමබර වන සේ ආහාර ගත යුතු ය. ආයුර්වේදයේ කාර්යය රෝග සුව කිරීම පමණක් නොවේ. නිරෝගී ව ජීවත් වීමට ද එය උපකාර වේ.
මුළුතැන්ගෙය තිරසාරත්වයේ කොටසක් වන්නේ ඇයි
සාම්ප්‍රදායික ආහාර වේල් අසල වගා කළ, නැවුම්ව පිසූ දේශීය සහල්, එළවළු, රනිල හා කුළුබඩුවලින් ගොඩනැගී ඇත. ඒවාට අවශ්‍ය වූයේ අඩු ඇසුරුම්, ආකලන ස්වල්පයක් හා කෙටි ගමන් බැවින් ඒවා කුඩා පියසටහනක් ඉතිරි කළ අතර ඒවායේ කෙඳි හා කුළුබඩු සෞඛ්‍යය ආරක්ෂා කළේ ය. එවැනි ආහාර වෙත හා ආයුර්වේදයේ නිවාරණ අදහස වෙත — රෝගය එනතුරු බලා නොසිට සමබරතාව හා සෞඛ්‍ය සම්පන්න ජීවන රටාව — නැවත යාම දේහයට හිතකර වන අතර පරිසරයට ද මෘදු වේ.
සම්ප්‍රදායෙන් ආහාර හා ඖෂධ
කුරුඳු, කරාබුනැටි හා ගම්මිරිස් වැනි ස්වාභාවික කුළුබඩු රසය හා සෞඛ්‍යය එකතු කරයි; ආයුර්වේදය ඖෂධ, ආහාර හා ව්‍යායාම හරහා රෝගයේ මූලයට ප්‍රතිකාර කරයි.