හුමාල ආසවනය
ඇතැම් ද්‍රව්‍යවලට තමන්ගේ ම තාපාංකය දක්වා රත් වීම දරා ගත නොහැක. මෙම ක්‍රමයෙන් ඒවා එයට බෙහෙවින් පහළින් වාෂ්ප වීමට සලස්වයි.
ගැටලුව
ඇතැම් ශාක කොටස්වල වාෂ්පශීලී සංයෝග ඇති බව අපි දනිමු. කුරුඳු, කරාබු නැටි, පැඟිරි, සාදික්කා, එනසාල් වැනි ශාක උදාහරණ කිහිපයකි. ශාක කොටස් තුළ අන්තර්ගත මෙම සංයෝග වෙන්කරගැනීම සඳහා ඒවායේ තාපාංකය දක්වා නියතව උෂ්ණත්වය වැඩි කිරීම අපහසු ය. මෙම සංයෝග තාපාංකයට ආසන්න උෂ්ණත්වවල දී වියෝජනය වී විනාශ වීමට හෝ වෙනත් සංයෝග බවට පරිවර්තනය වීමට ද හැකි වේ. එබැවින් මිශ්‍රණයට තාපය සපයන්නේ හුමාලය මගිනි.
හුමාලයෙන් අවශ්‍ය උෂ්ණත්වය අඩු වන්නේ ඇයි
සංයෝගයක් ජලය සමඟ මිශ්‍ර වේ ද යන්න, ජලය එකතු කළ විට එහි තාපාංකය කුමන දිශාවට යන්නේ ද යන්න තීරණය කරයි.
ජලය සමඟ හොඳින් මිශ්‍ර වන සංයෝග
ජලය සමඟ හොඳින් මිශ්‍ර වන සංයෝග ජලය සමඟ මිශ්‍ර වී ඇති විට එම මිශ්‍රණයේ තාපාංකය ජලයේ තාපාංකයට වඩා ඉහළ යයි.
ජලය සමඟ මිශ්‍ර නොවන සංයෝග
ජලය සමඟ හොඳින් මිශ්‍ර නොවන සංයෝග ජලය සමඟ එකතු වූ විට එම මිශ්‍රණයේ තාපාංකය ජලයේ තාපාංකයට වඩා පහළ යයි.
සගන්ධ සංයෝග බොහොමයක් ජලය සමඟ හොඳින් මිශ්‍ර නොවන අතර, ඒවාට ජලයේ තාපාංකයට වඩා වැඩි තාපාංක ඇත. මේවා සජීවී සෛල තුළ ජලය සමඟ මිශ්‍ර වී පවතී. එබැවින් ඒවා දෙවන අවස්ථාවට අයත් වේ — සහ උපක්‍රමය මුළුමනින් ම එයයි.
රූපයක් එක් කළ යුතුය
පිටතට එන දෙය, සහ එයින් කරන දෙය
මෙම මිශ්‍රණවලට හුමාලය මගින් තාපය සැපයෙන විට ජලයේ තාපාංකයට (100 °C) වඩා අඩු උෂ්ණත්වයක දී ජලය හා සගන්ධ තෙල් යන ද්‍රව්‍ය දෙක ම වාෂ්ප මිශ්‍රණයක් ලෙස ඉවත්ව යයි. පිට වී යන මිශ්‍රණය සිසිල් කළ විට ජලය සහ සගන්ධ තෙල් මිශ්‍ර නොවන බැවින් ස්තර දෙකකට වෙන් වේ. එබැවින් ඒවා පහසුවෙන් වෙන් කර ගත හැකි ය.
ඔබ එකතු කර ගැනීමට උත්සාහ කළ දෙය ම විකල්පය විනාශ කරන බැවින් හුමාල ආසවනය පවතී.