උඩුකුරු තෙරපුම මැනීම
උඩුකුරු තෙරපුම ඇති බව දැන් අප දනිමු. ඊළඟ ප්‍රශ්නය එහි විශාලත්වය කුමක් මත රඳා පවතී ද යන්න ය.
ක්‍රියාකාරකම 15.4
- ඝනකාකාර ලෝහ කැබැල්ලක් ගෙන එහි පරිමාවෙන් හරි අඩක් දැක්වෙන සේ සලකුණක් යොදන්න.
- දැන් එය දුනු තරාදියකින් එල්ලා වාතයේ දී බර කිරා ගන්න.
- සුදුසු බීකරයක් ගෙන එහි බර මැන ගන්න.
- (a), (b), (c) හා (d) යන එක් එක් අවස්ථාවේ මට්ටම්වලට ලෝහ කැබැල්ල ගිල්වා, දුනු තරාදි පාඨාංක සහ විස්ථාපිත ජලය සහිත බීකරයේ බර මැන ගන්න.
රූපයක් එක් කළ යුතුය
ශිෂ්‍යයෙකුට ලැබුණු පාඨාංක
| අවස්ථාව | දුනු තරාදි පාඨාංකය (N) | විස්ථාපිත ජලය සහිත බීකරයේ බර (N) |
|---|---|---|
| a — ඝනකය ජල පෘෂ්ඨය ආසන්නයේ | 1.2 | 1.3 |
| b — ඝනකය අඩක් ජලයේ ගිලී | 0.9 | 1.6 |
| c — සම්පූර්ණයෙන් ගිලී, පෘෂ්ඨය ආසන්නයේ | 0.6 | 1.9 |
| d — සම්පූර්ණයෙන් ගිලී, ජලය තුළ පහළින් | 0.6 | 1.9 |
පාඨාංකවලින් ලැබෙන ගණනය
උඩුකුරු තෙරපුම = වාතයේ දී බර − දුනු තරාදි පාඨාංකය. විස්ථාපිත ජලයේ බර = බීකරයේ බර − හිස් බීකරයේ බර.
| අවස්ථාව | උඩුකුරු තෙරපුම (N) | විස්ථාපිත ජල පරිමාවේ බර (N) |
|---|---|---|
| a | 0 | 0 |
| b | 0.3 | 0.3 |
| c | 0.6 | 0.6 |
| d | 0.6 | 0.6 |
තීරු දෙක එක ම ය
සෑම අවස්ථාවක ම උඩුකුරු තෙරපුම, වස්තුව මගින් විස්ථාපනය වූ ජලයේ බරට හරියට ම සමාන ය.
c සහ d අවස්ථා දෙකේ පාඨාංක සමාන වීම ද සලකන්න — වස්තුව සම්පූර්ණයෙන් ගිලුණු පසු එය තව ගැඹුරට ගෙන ගිය ද, විස්ථාපිත ජල පරිමාව වෙනස් නොවන බැවින් උඩුකුරු තෙරපුම ද වෙනස් නොවේ.