ජලය, තාපය හා වාසස්ථානය
ජලයේ විශේෂ ගුණ පහෙන් අවසාන දෙක තාපය හා උෂ්ණත්වය සමඟ සම්බන්ධ ය.
1. දේහ උෂ්ණත්ව යාමනය
මහ අව්වේ තිබූ වැලි සහ මුහුදු ජලය සිහිපත් කරන්න. වැලි ඉක්මනින් රත් වුව ද, ජලය රත් වන්නේ ඉතා සෙමිනි. එයට හේතුව ජලයේ විශිෂ්ට තාප ධාරිතාව ඉතා ඉහළ වීමයි. එනම් ජලයේ උෂ්ණත්වය අංශකයකින් වත් ඉහළ නැංවීමට විශාල තාප ප්‍රමාණයක් ලබා දිය යුතු ය.
ජීවියෙකුට මෙයින් වන ප්‍රයෝජනය
අපේ සිරුරෙන් වැඩි කොටසක් ජලය නිසා, අවට උෂ්ණත්වය ඉහළ පහළ ගිය ද සිරුරේ උෂ්ණත්වය හදිසියේ වෙනස් නොවේ. මධ්‍යහ්න රස්නයේ දී හෝ අලුයම සීතලේ දී වුව ද ඔබේ සිරුරේ ඇතුළත උෂ්ණත්වය ආසන්න වශයෙන් නියත ව පවතින්නේ මේ නිසා ය.
2. ජලජ ජීවීන්ට වාසස්ථානයක්
සාමාන්‍යයෙන් ද්‍රවයක් ඝන බවට පත් වන විට එහි ඝනත්වය වැඩි වේ. ජලය මේ රීතියට අවනත නොවේ — අයිස්වල ඝනත්වය ද්‍රව ජලයේ ඝනත්වයට වඩා අඩු ය. අයිස් කැටයක් වතුර වීදුරුවක පාවෙන්නේ එබැවිනි.
- විලක ජලය මිදෙන විට, සෑදෙන අයිස් ජල මතුපිට පාවේ
- මතුපිට ඇති අයිස් තට්ටුව පියනක් මෙන් ක්‍රියා කරමින් පහළ ජලයෙන් තාපය පිට වීම වළක්වයි
- මේ නිසා විලේ පහළ ජලය මිදී නොගොස් ද්‍රව ලෙස ම පවතී
ඒ අනුව, සීතල රටවල විල් සහ ගංගාවල මතුපිට අයිස් බවට පත් වුව ද, ඊට පහළ ජලයේ මාළුන්ට හා අනෙක් ජලජ ජීවීන්ට ශීත ඍතුව පුරා ම ජීවත් විය හැකි ය.
අමතර දැනුමට — අයිස්වල ඝණත්වය වැඩි වූයේ නම් කුමක් වේ ද?
අයිස් ජලයට වඩා ඝනත්වයෙන් වැඩි නම්, සෑදෙන සෑම අයිස් කැබැල්ලක් ම පතුලට ගිලී යනු ඇත. එවිට විල පහළ සිට ඉහළට ක්‍රමයෙන් මිදී, අවසානයේ සම්පූර්ණ විල ම එක අයිස් කුට්ටියක් බවට පත් වනු ඇත. එවැනි විලක කිසිදු ජීවියෙකුට ශීත ඍතුවෙන් දිවි ගලවා ගත නොහැකි ය.